Werkwijze

Individuele begeleiding

De individuele begeleiding is bedoeld om een kind, een jongere of een volwassene te ondersteunen in de dagelijkse activiteiten. Deze begeleiding kan bestaan uit het plannen van de dagelijkse activiteiten (structuur aanbrengen), het aangaan en ondersteunen van sociale contacten, samen leuke dingen doen, het begeleiden en ondersteunen in het contact met verschillende instanties of ondersteuning bij zelfredzaamheid. In deze begeleiding wordt bepaald gedrag aan- en afgeleerd. Gedrag dat door de ouders, de verzorgers of de partner kan worden voortgezet.

In een aantal gevallen gaat het om intensieve, persoonlijke begeleiding, waarbij altijd één persoon het aanspreekpunt is. Uiteraard maakt hij / zij wel gebruik van de kennis en het netwerk van de rest van het team. Vaak verkeren deze cliënten in een urgente situatie en / of zorgen ze voor veel overlast.

Gezinsbegeleiding

Bij gezinsbegeleiding wordt het gehele gezin begeleid. Zowel de cliënt als de ouders, de verzorgers of de partner. De begeleiding van het kind, de jongere of volwassene en de thuissituatie worden besproken. Er wordt bekeken hoe we beide het beste op elkaar kunnen aansluiten om een zo’n optimaal mogelijke situatie te creëren voor de cliënt en de thuissituatie. Tips en adviezen kunnen worden uitgewisseld. Alles gebeurt in overleg.

Het grootbrengen, opvoeden en zelfstandig maken van kinderen is een hele klus. Wanneer een kind een gedragsprobleem heeft, kan dat voor problematische situaties zorgen. Kinderen voelen bijvoorbeeld de onmacht over een situatie en zoeken naar situaties waar ze wel controle over kunnen krijgen. Vaak begrijpen zij de sociale situaties niet. Soms worden in een gezin onbewust verkeerde patronen aangeleerd waardoor ze de structuur en de grenzen, die ze nodig hebben, niet meer krijgen aangeboden.

Kinderen hebben moeite om de omgangsvormen die de maatschappij stelt te handhaven. Gedrag kan verschillende oorzaken hebben. Soms speelt angst mee, soms is het probleem niet zo groot en heeft het kind behoefte aan nieuwe patronen waardoor ze de sociale interacties weer gaan begrijpen.

Door ouders op een andere manier naar hun kind te laten kijken zijn de oplossingen vaak heel dichtbij!